ความรักที่ไม่มีวันบรรจบ

ทุกคนเมื่อผ่านวัยช่างฝัน ...ก็คงจะต้องมีความประทับใจที่อาจจะสามารถพัฒนาเป็นความรักได้ หากใครได้รับโอกาสนั้นแล้ว ขอให้จงรีบคว้าเอาไว้...เพราะอย่างน้อยมันก็คือสิ่งดีๆ ที่อยู่ในใจเรา....ขออย่าให้เป็นอย่างเรื่องของนายไม่กล้า กับยัยกลัวความประทับใจที่เกิดจากการได้ใกล้ชิดมีให้เห็นเสมอในสังคม ไม่เว้นแม้แต่นายไม่กล้า ผู้ซึ่งเป็นหนุ่มอารมณ์ดีที่ดูเหมือนว่าจะไม่มีอะไรในโลกเป็นเรื่องเศร้าสำหรับเขาเลย และเมื่อเขาได้มารู้จักกับยัยกลัวผู้ที่สดใส และมีความรักให้กับทุกคน แต่มีความกลัวบางอย่างอยู่ในความสดใสนั้น เขาทั้งสองเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน และแอบมีความรู้สึกดีๆ ให้กัน ... แต่ไม่เคยบอกกัน ...จนกระทั่งหน้าที่ได้ทำให้ทั้งสองต้องจากกัน ไปอยู่คนละซีกโลก แต่อย่างที่บอก ทั้งสองเป็นเพื่อนกันแน่นนอนไม่ว่าค่าโทรศัพท์จะแพงขนาดไหน นายไม่กล้าก็จะโทรหายัยกลัวเสมอๆ ทุกครั้งที่คุยโทรศัพท์ ยัยกลัวก็รู้สึกดีๆ แต่เนื่องจากนายไม่กล้า ก็ไม่กล้าบอกความรู้สึกแท้จริงของเค้ากับยัยกลัว และยัยกลัวก็กลัวความรักที่เกินเพื่อนแต่ในใจลึกๆ ของทั้งคู่ก็คิดว่าคงมีซักวันที่จะกล้ารับความรู้สึกนี้....แต่การรอคอยมันก้ต้องมีวันสิ้นสุดลง เมื่อโทรศัพท์ในห้องของยัยกลัวดังขึ้น กรี้งๆ "ฮาโหล" เสียงเต็มไปด้วยความสดใส เพราะเพื่อนโทรมา เดี๋ยวต้องได้ยินเสียงนายไม่กล้า แน่ๆ เพราะไม่ได้โทรมาหลายอาทิตย์แล้ว... สิ่งที่ยัยกลัวคิดเป็นจริง...ยัยกลัวได้ยินเรื่องนายไม่กล้า... แต่เป็นเรื่องที่ไม่อยากได้ยินที่สุด เพื่อนบอกว่า นายไม่กล้า ถูกรถชนเข้าโรงพยาบาลเมื่ออาทิตย์ก่อน ... และเสียชีวิตแล้ว เมื่อเช้านี้ ....เหมือนฟ้าผ่ากลางแดด ยัยกลัวไม่เคยคิดมาก่อนว่ามันจะเกิดกับนายไม่กล้าเด็กหนุ่มที่อายุยังไม่ถึงวันเบญจเพศ.... คงไม่ต้องบอกก็รู้ว่ายัยกลัวเสียใจแค่ไหน ในงานศพนายไม่กล้า ไม่มีใครเห็นน้ำตายัยกลัวทุกอย่างสงบ ดูราวกับว่าแค่เพื่อนตาย เพราะมันเป็นความรู้สึกที่ไม่อาจจะรับได้ ยัยกลัวคิดว่าถ้าหากมีใครสักคนมาบอกว่า "มันไม่จริง นายไม่กล้าแค่ล้อเล่น " ขอแค่ซักคนบอก ยัยกลัวก็พร้อมที่จะเชื่อแต่ก็ไม่มี..... เมื่อเวลาผ่านไป.....ทุกสิ่งที่ดีๆ ก็ยังอยู่ในใจยัยกลัวเสมอและหากมีซักครั้งที่ได้เจอกันอีก ไม่ว่าที่ใดๆ ในโลกนี้และโลกหน้า.... ยัยกลัวก็อยากบอกนายไม่กล้าว่า "นายจะคงเป็นคนที่เรามีความรู้สึกดีให้ตลอดไป และนายจะถูกเก็บไว้ในใจเสมอ"

วันวานอันแสนสุข

วันนี้ไปเที่ยวน้ำตกกับเพื่อนๆและพี่ค่ะ เป็นที่มีความสุขมากเลยค่ะ มีทั้งเศร้าและตลก เศร้าเพราะเพื่อนเกือบตกน้ำแต่ก็ขำไปด้วย ช่างเป็นวันที่มีความสุขมากมายเลยค่ะ

และก็มีบทกลอนมาฝากเพื่อนๆด้วยนะค่ะ นุกๆๆค่ะ แต่อาจจะไม่ได้เรื่องนิดหน่อยนะค๊า

ถึงเวลาจะเปลี่ยนผันไป ยัง เหมือนเดิมรักกันเท่าใดก็รักเท่า นั้น บางทีอาจรักมากยิ่งขึ้น หรือมากขึ้นไป เรื่อยๆจนไม่มีวันสิ้นสุด หากเราจากกันไป เราจะจำไว้ว่า...มีที่ นึง ที่ทำให้เรารู้จักกัน ที่แห่งหนึ่งได้ให้ประสบการณ์ดีๆ กับเรา ทั้ง ทุกข์ สุข เหงา เศร้า ฯลฯ ซึ่งที่ แห่งนั้นมีทั้ง อาจารย์เพื่อน รุ่นน้องหรือรุ่น พี่หรือใครต่อใคร และที่แห่งนั้นก็จะอยู่ในความทรงจำดีๆ ของพวกเราตลอดไป ชื่อโรงเรียนที่เราควรจะเคารพ คำว่าเพื่อนไม่ได้เพียงแค่ รู้จัก แต่เป็นรัก ความผูกพัน ที่มี เสมอ ฉันจะไม่ลืม เพื่อนดีดี อย่างเช่น เธอ ไม่มีทางลืม เกลอที่แสนดี

มิตรภาพที่ดีไม่จำเป็นต้องฉลาด

ต้ององอาจกล้าหาญหรือสะสวย

มิตรที่ดี ไม่จำเป็นต้องร่ำรวย

&ไม่ต้องหมวยสวยเก๋นักกีฬา

มิตรที่ดีอาจจนก็เป็นได้

อาจจะโง่ขี้อายหรือเหรอหรา

แต่พวกเขา พร้อมช่วยเพื่อนทุกเวลา

ไม่คิดค่าตอบแทนแต่อย่างไร

เพื่อนจะดี ดีที่ใจใช่ใบหน้า

อาจเหมือนผ้าที่ดูสวยแต่ขาดได้

ต่างกับ เพื่อนดีที่ใจใช่คนร้าย

ก็เปรียบได้กับผ้าที่ทนทาน

กลอนเหงาๆในวันเหงาๆ

ภาพความทรงจำเก่า-เก่ายังคงอยู่ในใจเหงา-เหงา ดวงนี้เสมอนับจากวันแรกที่ได้พบเจอจนถึงวัน ที่บอกรักเธอออกไปไม่รู้..เธอยังจำได้หรือเปล่ากับเรื่องราวที่ดูอ่อนไหวใครบางคนที่คอยห่วงใยเค้ายังเก็บเธอไว้ในใจเรื่อยมา นานแล้วสินะ ที่ไม่ได้พบเจอแต่ฉันยังรอเสมอ สักวันเธอจะกลับมาหาแม้ว่านานแค่ไหน ฉันก็รอได้หากเธอกลับมาพร้อมคำ-คำเดิมที่ว่า “รักเธอ” ไม่เคยเปลี่ยนไป

อย่าฝืนใจเลยดีกว่าหากคนที่เธอตามหา..คือเขาคนนี้ไปเถิดนะ..ไปหาคนที่เธอว่าดีปล่อยฉันไว้ตรงนี้..ลำพังจะไม่โทษ..ที่เธอเปลี่ยนใจหากเธอจะไป..ฉันคงไม่เหนี่ยวรั้งเมื่อรักของเรา..เธอไม่เคยจริงจังแล้วฉันจะจมอยู่กับความหวัง..ไปเพื่ออะไร
เมื่อวันพรุ่งนี้..จะไม่มีเธอสิ่งที่ฉันพบเจอ..จะปวดร้าวแค่ไหนหากความเงีบบเหงา..รุมเร้าหัวใจฉันจะผ่านมันไปได้ไหม..เธออย่ารู้เลย

-:*``*:-.,_ ,.-:*``*:-.,_ -:*``*:-.,_ ,.-:*``*:-.,_

เศร้าๆวันละบท

การที่เรารักใครสักคน ปรารถนาดีกับใครสักคน หวังดีกับใครสักคน แล้วเค้าเกิดปฏิเสธสิ่งเหล่านั้นที่เราพยายามมอบให้ เค้าเรียกว่า อกหัก หรือป่าว...? คนบางคน.. ได้รักได้รู้จักกับใครสักคน แต่แล้วก็มีอันทำให้คนสองคนเป็นได้แค่เพียงเส้นขนาน ที่ไม่อาจบรรจบลงเอยกันได้ ด้วยเพราะใครสักคนอาจมีพันธะกับคนอีกคนก่อนอยู่แล้ว โดยไม่เคยบอกกล่าว... -*-

บางที . . . หัวใจก็ยอมเจ็บ เพียงแลกกับ ความสุขเล็กๆ . . . มาเก็บไว้
บางที . . . เหนื่อยจนลุกขึ้นไม่ไหว แต่ก็ยังพอใจ . . . กับสิ่งที่เป็น
บางที . . . แม้จะลำบากยากเข็ญ แต่ก็ยอมเป็น . . . เบี้ยล่างหัวใจเธอ
อาการแบบนี้ใครไม่เป็น . . . ไม่รู้สึกจริงไหม